السلام علیک یا سیده الصالحه خاتون
بسمه تعالی
شهادت خانوم سیده الصالحه خاتون(س) دختر امام موسی بن جعفر (ع) و خواهر حضرت امام رضا و حضرت معصومه (س) را به دوستداران آن حضرت تسلیت عرض می نماییم.
السلام علیک یا سیده الصالحه خاتون بنت موسی بن جعفر(ع)
گذری بر زندگی نامه سیده اهل جنت امامزاده سیده صالحه خاتون
امامزاده سیده صالحه خاتون نگین سبز منطقه
در جنوبی ترین قسمت روستای
اذان در دامنه کوه مشهور کهرو امامزاده ای واقع شده است که ملجاء و پناه در راه ماندگان است.گنبد سبز این آستان مقدس را روستاهای (اذان ؛ زیاد آباد؛ ونداده ؛ خسرو آباد ) و شهرهای ( میمه ؛ وزوان ) چون جانی عزیز در میان گرفته و گرامی داشته است.
مردم منطقه ؛ کرامات و معجزات بسیاری سینه به سینه از گذشتگان خویش در مورد این امامزاده واجب التعظیم نقل نموده و به آیندگان سپرده اند.
علیا جناب شاهزاده جهان رخ که ملقب به سیده صالحه خاتون (س) پس از رحلت غم بار علیا مخدره حضرت معصومه (س) و به جهت آزار و اذیت دشمنان و پس از طی مسافت های طولانی و تحمل مشقات بسیار ؛ توسط دوستانی استوار از شیعیان در قریه
اذان مسکن می جوید و در مدت کوتاه حیات ؛ کرامات متعددی را از خویش به یادگار گذارده و پس از وفات در این روستا مدفون گردیده است . از آنجایی که قلم تقدیر الهی بر جاودانگی نور امامت و پرتو افشانی خاندان رسالت رقم خورده است بر مرقد شریف بنا نهاده شده و بعد از گذشت قرون متمادی بر اساس اسناد و مدارک خطی موجود ؛ دلباخته به سلاسه السادات آقا سید حسن فرزند سید مهدی و پدر مرحوم آقا محتشم حسینیان در بازسازی این مکان کوشیده و این مرمت در سال 1280 قمری انجام گرفته است. گر چه این نگین سبز ازسالیان دور خیل مریدان را به سوی خویش می خوانده است ؛ اما آثار مظلومیت و غریبی فرزندان امام موسی بن جعفر (ع) از همه جای این بارگاه مقدس و ملکوتی پدیداراست . مظلومیتی که گویی همزاد شیعیان است ؛ و تا عمق دل و جان انسان را می سوزاند و یاد آور روزهای سختی است که روزگار با دست حاکمان زور و تزویر ؛ ستم های جانکاهی را بر اولاد علی (ع) روا داشته است.عزت و دولت از آن حق است و جولان از آن باطل و این رسم دیرینه روزگار است و سنت و حکمت الهی ؛ راستی وجود این بقاع متبرکه که در جای جای میهن اسلامی مایکی از نعمت های بزرگ خداوندی است که ایران اسلامی دز قرن بیست و یکم که عصر مادیت و خود فراموشی می باشد برگزیده تا رسم وراه معنویت و وارستگی را به جهانیان آموزش دهد و همه تلاش ها و مظلومیت ها و شهادت های جناح حق را به خون گسترده جمهوری اسلامی مهمان می کند و فردی از سلاسه همان امامان بزرگوار را به هدایت و رهبری جهان امروز برگزیدند. دنیا بدون وجود این معنویت ها قابل تصور نیست و آنچه در عصر حاضر جهان را به گرداب نیستی می کشاند گریز از خدا و معنویت است.
در کتب قراء خمسه کاشان شرحی از شجره نامه علیا جناب سیده الصالحه خاتون که اصل آن در نجف اشرف است قلمی گردیده که مختصری از فصل چهارم آن کتاب به محضر شما خوانندگان این وبلاگ تقدیم می گردد .
در شجره نامچه اسلاله؛الغالب کل غالب علی بن ابیطالب ذکر فرموده اند ، که بعد از وفات حضرت معصومه (س) از قم به جهت اذیت دشمنان عزیمت کرده به سمت نراق که فی ما بین ملک عربستان ؛ جوشقان و کاشان و نطنز می باشد آمدند و معاندان از عقب به ایشان هجوم آوردند و ایشان را زخم دار نموده ؛ حتی محمل زرنگاری آن بزرگوار را می برند ؛ و ایشان شب را در کوه سرخ (تخت سرخ میمه)که برابر موته اعراب است به سر بردند و حتی روز بعد را هم تا غروب شمس مانده بی آب و نان . شاهزادگان اسماعیل و زین العابدین و محمد به سمت لوشاب رفته و علیا جناب جهانرخ با شاهزاده محمود و یوسف و جعفر و جمعی از نزدیکان با تنی زخم دار و بدن مجروح از کوه سرخ و از راه و بی راه و پنهان آمده تا به حوالی
اذان جوشقان قالی در جبل کهرو ساکن شدند و خیر والحاج حاج میرزا شقیع ابن حاجی میرزا علی با برادر خود محمد سعید به کوه کهرو به شکار رفته و به ایشان برخوردند و ایشان را شناختند چونکه شب رسید ایشان را برداشته پنهان از مردم به منزل خود آوردند و آن بزرگواران از بس زخم و جراحت داشتند منزل نمودند تا مدت 3 ماه که معاندین هر یک به منزل خود رفتند آن وقت که سه ماه گذشت ؛ در 23 رجب علیا جناب سیده صالحه وفات نمودند .همان شب از
برکات و معجزات آن بزرگوار آب قنات (نزدیک مسجد) جاری شد ؛ و او را غسل دادند و در خرابه مسجدی که کنار جاده میباشد دفن نمودند ........»گردون ز برای تو دلی نرم نداشت رخسار تو را حرمت و آزرم نداشت
اندر عجبم از ملک الموت که او از همچو تویی که جان ستد و شر نداشت
حک شدن این دو بیت شعر بر سنگ قدیمی مرقد سیده الصالحه الخاتون نشانه اوج مظلومیت و غریبی آن بزرگوار است . همان گونه که آورده شد؛ پس از گذشت روزگار و گزند حوادث و بلایای طبیعی بنای معمور این امازاده رو به تخریب نهاد و به غربت گرایید تا دگر باره با همت آقا سید حسن ولد آقا سید مهدی اذانی و پدر آقا سید محتشم حسینیان در سال 1280 هجری قمری بازسازی و مرمت گردید که استشهادیه مربوط با خطوط زیبای بزرگان آن زمان موجود است امروز یکی از فرزندان این خاندان جلیل القدر به نام «سید علی حسینیان » فرزند مرحوم «آقا سید رضا حسینیان » تولیت این مکان را عهده دار و افتخار آستان بوسی و خدمتگذاری زائرین را یافته است.
جا دارد من نیز به نمایندگی ازمردم اذان از زحمات سید علی حسینیان و پدر مرحومشان تقدیر و قدر دانی کنم و از مسئولین ذی ربط تقاضا دارم تلاش همه جانبه ای را در جهت مرمت و باز سازی این مکان مقدس و شناساندن هر چه بیش تر این مکان مقدس به عنوان یکی از اماکن مذهبی با برکت منطقه که از آن به عنوان
نگین سبز یاد می شود اعمال فرمایند.
قصیده ای در رثای حضرت سیده الصالحه الخاتون (س):
این صحن و بارگاه که از آسمان سر است آرامگاه دختر موسی بن جعفر است
از پرتو فروغ به آفاق میرسد این بقعه با سرای دو عالم برابر است
خاک درش به رسم ادب بوسه می کند آن کس که بر ولایت آل پیامبر است
بوی بهشت آید از این تربت شریف اینجا دل از شمیم امامت معطر است
جان در فضای روح فزایش جوان شود این مسند جلیل عجب روح پرور است
ما را چه حاجتی که به غیر التجا کنیم؟ تا دیده امید و توسل به این در است
گر دستگیر ما شود اندر ره نجات دیگر چه وحشت از صف جانکاه محشر است
طوس از رضا و حضرت معصومه در شهر قم در میمه نام صالحه خاتون منور است
آزادگان؛ زکینه ی جانسوز دشمنان خاک اذان زنور وجودش مطهر است
او رنج بی حساب چو با با کشیده است این سنت رسول گرامی و دختر است
این قامت شکسته ز غم های بی حساب دنباله ی شکستن پهلوی مادر است
ای دیده گریه کن تو برآن بانوی بزرگ کز خوف خصم خسته و تنها و مضطر است
ایران شیعه بر همه دشمنان خویش با التجاء به آل محمد (ص) مظفر است
شیبانی آن زمان که به این روضه پا نهد از خود شود رها و دلش جای دیگر است
